เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 224
หยางตงชิงยืนรอแม่อยู่ข้างถนนพักหนึ่ง แต่ก็ไม่เห็นแม่ออกมาเสียที เธออดกังวลไม่ได้ว่าแม่อาจมีปากเสียงกับเสิ่นจวิ้นผิงจนเสียเวลาหรือเปล่า
เธอไม่อยากเข้าไปพบเสิ่นจวิ้นผิงอีก ขณะกำลังร้อนใจ ก็เห็นเขาเดินออกมาจากสหกรณ์จัดหาสินค้าพร้อมสหายหญิงคนนั้น สีหน้าของทั้งสองดูไม่ค่อยมีความสุขนัก หยางตงชิงรีบหันหลังให้ทันที เพราะกลัวเขาจะมองเห็นเธอ
สำหรับเสิ่นจวิ้นผิง หยางตงชิงยังรู้สึกผิดอยู่บ้าง การหย่าระหว่างเธอกับอันเส้าหยวนอย่างน้อยก็เป็นเรื่องที่ทั้งสองฝ่ายพูดคุยกันอย่างเปิดเผย สาเหตุคือมีความคิดเกี่ยวกับชีวิตแตกต่างกัน คนหนึ่งอยากหาเงินสร้างฐานะ ส่วนอีกคนต้องการเพียงใช้ชีวิตอย่างมั่นคงเรียบง่าย สุดท้ายก็มีเพียงความไม่พอใจเล็กน้อยตอนแบ่งทรัพย์สิน เธอจึงรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิดต่ออันเส้าหยวน
แต่กับเสิ่นจวิ้นผิง เธอไม่กล้าพูดเต็มปากเลยว่าตัวเองไม่มีอะไรให้รู้สึกผิด
ตั้งแต่ต้นจนจบ เสิ่นจวิ้นผิงไม่เคยปฏิบัติต่อเธอไม่ดีแม้แต่น้อย เขามีนิสัยอ่อนโยนและอดทน ตอนอยู่ด้วยกันไม่เคยพูดจารุนแรงกับเธอสักคำ ครอบครัวเธอยากจน มีเรื่องต้องใช้เงินมากมาย เขาจึงมอบเงินเดือนทั้งหมดให้เธอจัดการ แม้จะรู้ว่าเธอนำเงินส่วนใหญ่ไปช่วยเหลือครอบครัวเดิม ก็ไม่เคยตำหนิรุนแรงเลย
ความไม่พอใจระหว่างทั้งสองเพียงครั้งเดียว คงเป็นตอนเขารู้ว่าเสิ่นอ้ายลี่เป็นโรคบวมน้ำเพราะต้องนำเงินไปช่วยค่าใช้จ่ายภายในครอบครัว