เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 222 สะสางบัญชี
ตอนเซี่ยหลินเซินกลับมาถึงตรอกเถียนสุ่ย ก็เป็นเวลาห้าโมงเย็นกว่าแล้ว
อ้ายลี่กับตัวอวิ๋นกำลังตักน้ำจากบ่อล้างผักกาดขาวอยู่ พอเห็นพี่เซินกลับมา อ้ายลี่ก็ยิ้มแล้วพูดว่า
"พี่เซินคะ ฟ้าจะมืดแล้วนะ ถ้าพี่ยังไม่กลับมาอีก ฉันคงต้องกังวลแล้วว่าพี่เกิดเรื่องอะไรขึ้นที่อำเภออี๋หรือเปล่า"
เซี่ยหลินเซินยิ้ม
"ตอนเช้าเสียเวลาตามหาคนไปหน่อย เลยกลับช้า"
จนถึงตอนนี้ เมื่อนึกถึงอาคารชั้นเดียวไม่กี่ห้องที่เป็นสำนักงานพาณิชย์อำเภอ เขาก็ยังรู้สึกอึดอัดอยู่ในใจอย่างบอกไม่ถูก
ครั้งแรกที่เขามีความประทับใจชัดเจนเกี่ยวกับอันเส้าหยวน ก็คือตอนที่ตัวเองเพิ่งได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บังคับกองร้อย
ตอนนั้นเขาเคยพูดคุยกับหลินอี่เหิงว่า ในบรรดาผู้บังคับกองร้อยหลายคนของกรมทหารซึ่งมีอายุใกล้เคียงกับพวกเขา ใครบ้างมีโอกาสก้าวหน้าในหน้าที่สูงกว่าเดิม
หลินอี่เหิงเป็นคนเอ่ยชื่ออันเส้าหยวนขึ้นมา