เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 217 การมาเยือน
หวังเสวียเฉิงพูดกับภรรยาว่า "ขอเพียงเขามีความคิดจะแต่งงานก็ดีแล้ว เพียงแต่ไม่รู้ว่าลูกสาวตระกูลฉินพูดใส่ร้ายอ้ายลี่ว่าอะไร ถึงทำให้เซียวหัวโกรธจนตัดความสัมพันธ์ทันทีแบบนั้น?"
สวีเสวียเฟิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบว่า "คงเป็นเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิง หวังอวี้จิงบอกฉันว่า สหายชายที่หลานสาวเธอชอบก็ชอบอ้ายลี่เหมือนกัน พวกหนุ่มสาวเวลาอยู่ด้วยกันอาจชอบพูดจาประชดประชันเพราะความหึงหวง หากฉินเหมี่ยนหรูพูดใส่ร้ายอ้ายลี่เรื่องนี้ต่อหน้าเซียวหัว ก็ไม่แปลกหรอกที่เขาจะทำหน้าเย็นชาใส่เธอ"
หวังเสวียเฉิงถามอย่างขบขันว่า "เธอมั่นใจขนาดนั้นเลยหรือว่าปัญหาไม่ได้อยู่ที่อ้ายลี่?"
สวีเสวียเฟิ่งถอนหายใจ "นิสัยของอ้ายลี่เป็นอย่างไร คุณยังดูไม่ออกอีกหรือ? ดูสิ หลังจากเธอมีคนรักแล้ว แม้แต่จะมากินข้าวที่บ้านเราก็ยังไม่กล้า เมื่อสองปีก่อนวันเกิดเสี่ยวฉง ฉันยังต้องฝากซวี่อวี๋ไปเรียกเธอมา ได้มาเพียงครั้งเดียวก็ยังถูกสวีเสวียหลินพูดจาไม่เหมาะสมใส่ หลังจากนั้นฉันก็ไม่กล้าเรียกเธอมาเที่ยวอีกเลย"
เรื่องที่ภรรยาเล่ามา หวังเสวียเฉิงก็รู้เช่นกัน เขาถอนหายใจแล้วพูดว่า "ก็เพราะเซียวหัวของเราไม่มีวาสนานั่นแหละ ไม่อย่างนั้นตอนนี้พวกเราคงไม่ต้องมานั่งกลุ้มใจเรื่องนี้"
สวีเสวียเฟิ่งยิ้ม "ก็ต้องดูด้วยว่าวาสนานั้นหมายถึงเรื่องไหน ฉันกลับรู้สึกว่าหลังเซียวหัวผ่านความผิดหวังครั้งนั้นมา เขาก็สุขุมขึ้นกว่าเดิมมาก ถ้าเป็นเมื่อสองปีก่อน คุณกล้าคิดหรือว่าเขาจะยอมไปดูตัวอย่างให้ความร่วมมือขนาดนี้?"