เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 211
อ้ายลี่เกาศีรษะแล้วพูดว่า "ก็ฉันเป็นคนบังเอิญไปพบเรื่องพวกนี้เองนี่นา ถ้าเป็นคุณที่ไปเจอเข้า คุณก็ต้องทำเหมือนฉันไม่ใช่หรือ? หรือว่าคุณจะปล่อยไว้โดยไม่สนใจ?"
นี่เป็นครั้งแรกที่เย่เซียวหัวเข้าใจความรู้สึกของพ่อกับคุณย่า เวลาที่เขาก่อเรื่องขึ้นมาแล้วพยายามอธิบายเหตุผลให้ทั้งสองฟัง
พวกท่านรู้ว่าสิ่งที่เขาทำไม่ได้ผิด แต่ก็ไม่อยากให้เขาทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตราย
อย่างไรก็ตาม อ้ายลี่กับเขายังแตกต่างกันอยู่บ้าง
เรื่องที่เขาทำเหล่านั้นเป็นเพียงการระบายความไม่พอใจที่อยู่ในใจ ส่วนอ้ายลี่กำลังช่วยเหลือคนอื่นอย่างแท้จริง
จู่ ๆ เย่เซียวหัวก็ไม่กล้าคิดต่อว่า หากเป็นตัวเองที่พบเรื่องเหล่านี้ เขาจะตัดสินใจทำอย่างไร?
ถึงขั้นไม่กล้าคิดด้วยซ้ำว่า หากอ้ายลี่เล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟังตั้งแต่แรก เขาจะลงมือทำอะไรไปบ้าง?
เขาคิดว่าตัวเองคงร่วมมือกับอ้ายลี่ ทำให้เรื่องที่เริ่มขึ้นแล้วรุนแรงยิ่งกว่าเดิม จนดำเนินต่อไปอย่างเต็มที่แน่นอน
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เย่เซียวหัวจึงยิ้มแล้วตอบว่า "อ้ายลี่ ถ้าอย่างนั้นคราวหน้าเธอพบเรื่องแบบนี้ ก็บอกฉันล่วงหน้าสักคำสิ ฉันว่ามันน่าสนุกดีทีเดียว"