เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 203 ความรู้สึกที่ยากจะเอ่ยออกมา
ทางด้านหยวนหมิ่น เธอพูดกับเฉินจี้เหยียนอย่างจริงใจว่า "สหายเฉิน ขอบคุณนะคะที่วันนี้ยอมออกมาเดินเที่ยวสวนอวี้หยวนเป็นเพื่อนฉัน"
พูดถึงตรงนี้ หยวนหมิ่นก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนยิ้มแล้วพูดว่า "ก่อนหน้านี้คุณสุภาพและให้เกียรติฉันมากเกินไปหน่อย จนทำให้ฉันเข้าใจผิด คิดว่าสหายเฉินเต็มใจจะลองคบหาดูใจกับฉัน ไม่คิดเลยว่าฉันจะคิดไปเองฝ่ายเดียว ขอบคุณที่วันนี้สละเวลาอันมีค่ามาดูการแสดงขี่รถผาดโผนเป็นเพื่อนฉันนะคะ ต่อไปฉันจะไม่รบกวนคุณอีก"
นี่เป็นครั้งที่สองที่เธอกับเฉินจี้เหยียนพบกัน โดยทั่วไปหากยอมมาพบกันถึงสองครั้ง อย่างน้อยก็แสดงว่าทั้งสองฝ่ายมีความสนใจต่อกันอยู่บ้าง ดังนั้นตั้งแต่ตอนเริ่มต้นวันนี้ เธอจึงตั้งความหวังกับการพบกันครั้งนี้ไว้สูงมาก
เธอรู้สึกดีต่อเฉินจี้เหยียนมาก แต่เมื่อพบว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีใจให้ เธอก็ไม่คิดจะตามตื๊อเช่นกัน
เฉินจี้เหยียนก้มหน้าเล็กน้อย ก่อนพูดด้วยความรู้สึกผิดว่า "ขอโทษครับ สหายหยวน คุณเป็นผู้หญิงที่ยอดเยี่ยมมาก ทั้งผมและครอบครัวต่างก็ชื่นชมคุณ เดิมทีผมเองก็หวังว่าจะได้ทำความรู้จักกับคุณให้มากขึ้น แต่วันนี้ตอนที่สหายเสิ่นถามผม จู่ ๆ ผมก็ตระหนักว่าตอนนี้ตัวเองยังจัดการกับความรู้สึกที่มีต่อคนคนหนึ่งไม่ได้จริง ๆ ต้องขอโทษด้วยที่ทำให้คุณเสียเวลา"