กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 133
ตอนเย็นเมื่อซูรุ่ยชิ่งกลับมา ได้ฟังภรรยาเล่าเรื่องที่เธอกับพี่สาวทำเมื่อช่วงเช้า เขาก็อดถอนหายใจไม่ได้
"ชิงไต้ นิสัยเธอนี่นะ รออีกสักนิดก็ไม่ได้เลย ไม่คิดจะบอกฉันสักคำด้วย"
เสิ่นชิงไต้ยิ้ม
"คุณเป็นข้าราชการที่รับใช้ประชาชน ถ้าลงไม้ลงมือขึ้นมา เดี๋ยวก็ต้องถูกลงโทษทางวินัยหรอก ฉันถึงไม่บอกคุณไง"
ซูรุ่ยชิ่งพูดอย่างไม่เห็นด้วยว่า
"คราวหน้าห้ามทำแบบนี้อีกนะ ถ้าเธอถูกใครรังแก ฉันก็คงเจ็บปวดไม่ต่างจากถูกเฉือนเนื้อตัวเอง"
เสิ่นชิงไต้ตีเขาเบา ๆ ทีหนึ่ง
"พอแล้ว ๆ เลิกพูดจาหวานหูได้แล้ว ฉันกำลังพูดเรื่องจริงจัง"
"วันนี้พอได้ระบายความโกรธออกไป ฉันก็รู้สึกดีขึ้นมาก พี่สาวฉันโชคร้ายจริง ๆ เจอแต่ผู้ชายเลว ๆ แบบนี้"