เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 91
วันอาทิตย์ เสิ่นอ้ายลี่ ซือเยี่ยนชิว และคนอื่น ๆ ไปโรงงานแห่งที่สองเพื่อศึกษาเครื่องสางฝ้ายกันอีกครั้ง โดยกลับมาทดลองปรับปรุงแผ่นรองตะแกรงเล็กและใหญ่ที่หยุดพักไว้ครึ่งเดือนก่อนหน้านี้
พวกเขาเริ่มจากแลกเปลี่ยนสิ่งที่แต่ละคนศึกษามาในช่วงนี้ แล้วเสนอความคิดเห็นหลายข้อ แต่ไม่นานทุกคนก็ร่วมกันหักล้างข้อเสนอเหล่านั้นไปทั้งหมด
สุดท้ายจึงได้แต่ถอดแผ่นรองตะแกรงเล็กและใหญ่ของเครื่องสางฝ้ายออกมาประกอบใหม่ ศึกษาโครงสร้างของมัน ดูว่าจะหาทางพัฒนาอะไรได้บ้าง
จนกระทั่งเที่ยงจึงพบว่าวันนี้ก็ยังไม่สามารถหาวิธีแก้ได้อีกวัน
ทุกคนนั่งลงบนพื้น มองเครื่องสางฝ้ายอย่างเหม่อลอย
อ้ายลี่ถอนหายใจ
"ถ้าของชิ้นนี้ยืดหดได้ก็คงดี จะยาวจะสั้น จะใหญ่จะเล็กก็ปรับได้ พวกเราจะต้องมาปวดหัวเรื่องนี้ทำไมอีก"
เมื่อเจิงอีหมิงได้ยินคำพูดของเธอ จู่ ๆ ก็รู้สึกราวกับมีความคิดบางอย่างแล่นผ่านสมอง
แต่พอลองคิดอย่างละเอียด กลับนึกไม่ออกว่าความคิดที่วาบผ่านไปเมื่อครู่คืออะไร