เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90
หลังฝานตัวเหม่ยเขียนจดหมายเสร็จ เธอก็ส่งออกไปตั้งแต่ช่วงเช้า แล้วแวะไปชวนพี่สะใภ้โจวซื้อผักด้วยกัน
เมื่อพี่สะใภ้โจวเปิดประตูแล้วเห็นว่าเป็นเธอ ก็ยกมือตบอกพลางร้องว่า
"โอ๊ย ตัวเหม่ย เธอเองหรอกหรือ! ฉันนึกว่าผู้หญิงไร้ยางอายคนนั้นมาอีกแล้วเสียอีก กังวลอยู่ว่าคราวนี้จะทนไม่ไหวจนถ่มน้ำลายใส่หน้าเธอจริง ๆ แล้วเหล่าโจวจะมาตำหนิฉันทีหลัง"
พูดพลางรีบเชิญเธอเข้าบ้าน
ฝานตัวเหม่ยยกนิ้วโป้งให้เซี่ยต้าหนิว แล้วยิ้มพูดว่า
"พี่สะใภ้ พี่มีน้ำใจจริง ๆ เรื่องเมื่อคืนฉันได้ยินหมดแล้ว"
แต่เซี่ยต้าหนิวกลับพูดอย่างไม่เห็นว่าเป็นเรื่องใหญ่
"เรื่องแค่นี้เอง ไม่ว่าเอาไปพูดที่ไหน ทุกคนก็ต้องเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นไร้ยางอายทั้งนั้น แต่เมื่อคืนเหล่าโจวบอกฉันว่าเส้าหยวนมาขอร้องเขา ไม่ให้ฉันพูดเรื่องนี้ในเขตบ้านพัก เฮ้อ เธอว่าเส้าหยวนคราวนี้ตาบอดจริง ๆ ใช่ไหม?"
ฝานตัวเหม่ยพูดต่อว่า