เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 89
ลู่ไป๋ซวงถูกเฉิงเฉียนตำหนิจนใบหน้าร้อนผ่าว เธอรีบอธิบายว่า "ฉันก็แค่เห็นในหนังสือพิมพ์บอกว่าเธอเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยมาไม่กี่ปี แถมยังชอบช่วยเหลือคนอื่น เลยคิดว่าถ้าช่วยแก้ปัญหานี้ให้โรงงานเราได้ คุณอาของฉันก็คงดีใจขึ้นมาบ้าง"
หากแก้ปัญหาได้โดยไม่ต้องเสียเงินสักหยวน คุณอาของเธอจะไม่ชมเชยว่าเธอทำงานเก่งหรอกหรือ!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ลู่ไป๋ซวงก็ลดเสียงลง
"ใครจะไปรู้ว่าสิ่งที่หนังสือพิมพ์เขียนเป็นเรื่องโกหกทั้งนั้น ชอบช่วยเหลือคนอื่นอะไรกัน พอพวกเราขอให้ช่วย เธอก็นึกถึงเงินทันที ถ้าต้องเสียเงิน พวกเราจะไปเชิญเธอทำไม? ในฮั่นเฉิงมีวิศวกรอาวุโสที่มีความสามารถจริง ๆ ตั้งเท่าไหร่?"
ลู่ไป๋ซวงคิดว่าหากต้องเสียทั้งเงินและแรงเพื่อรับรองแขก สู้เชิญวิศวกรอาวุโสสักคนไปดูโรงงานของพวกเธอไม่ดีกว่าหรือ
เฉิงเฉียนโกรธจนพูดไม่ออก ตอนนี้เขากลับรู้สึกโชคดีที่สหายเสิ่นอ้ายลี่ไม่ได้รับปากเมื่อครู่ ลู่ไป๋ซวงตั้งใจมารังแกคนซื่อตรงชัด ๆ
โรงงานของพวกเขามีเงินทุนไม่มากจริง ๆ ให้ค่าตอบแทนมากไม่ได้ เดิมทีเขาคิดว่าถึงเวลาค่อยขออนุมัติเงินจากโรงงานสักเล็กน้อย อย่างน้อยก็เป็นการแสดงน้ำใจ
หากพวกเขามีท่าทีที่ดี สหายเสิ่นอาจไม่ปฏิเสธก็ได้ แต่ตอนนี้ไม่เพียงตกลงเรื่องงานกันไม่ได้ ยังไปล่วงเกินอีกฝ่ายโดยไม่จำเป็นอีก
เฉิงเฉียนโกรธจนแทบระเบิด เขาพูดกับลู่ไป๋ซวงว่า