เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38
ตอนที่ทั้งสองเดินกลับมาก็เป็นเวลาสามทุ่มกว่าแล้ว เสิ่นอ้ายลี่พูดกับฝานตัวอวิ๋นถึงเรื่องกินข้าว
"น้าสาวฉันอยากเชิญพวกเราไปกินข้าวด้วยกันสักมื้อก่อนกลับ"
ฝานตัวอวิ๋นมองเธออย่างขบขัน "อ้อ? มีแค่เราสองคนหรือ?"
เสิ่นอ้ายลี่ตบหน้าผากตัวเอง รีบตอบว่า "ฉันลืมไป ยังมีจงฉีกับกัวจิ่งไท่ด้วย ฉันตั้งใจจะชวนเย่เซียวหัวมาด้วยเหมือนกัน"
พูดจบก็ถอนหายใจเบา ๆ เกือบหลุดพิรุธเสียแล้ว แต่เดิมทีเธอก็ตั้งใจจะไปบอกลาเย่เซียวหัวก่อนกลับอยู่แล้วจริง ๆ
เสิ่นอ้ายลี่นึกภาพออกเลยว่า หากเธอไม่บอกลาเย่เซียวหัวให้ดี ไม่รู้ว่าเขาจะเขียนอะไรมาในจดหมายบ้าง คงหนีไม่พ้นข้อความทำนองว่า "สหายเสี่ยวเสิ่น ทำไมคุณทำอย่างนี้" "ผมไม่พอใจมากที่คุณจากไปโดยไม่บอกลา" หรือ "คุณจะชดเชยความบอบช้ำทางใจของผมยังไง~"
เพียงนึกถึงภาพนั้น เสิ่นอ้ายลี่ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
"คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าฉันมาเซินเฉิงเพื่อทำงานครั้งนี้ นอกจากจะได้พบเพื่อนร่วมชั้นเก่าแล้ว ยังได้เป็นเพื่อนกับเย่เซียวหัวจริง ๆ ด้วย เขาเป็นคนสนุกมากเลย"