บทที่ 100 เธอไม่น่าอธิบายเรื่องนี้เลย

บทที่ 100 เธอไม่น่าอธิบายเรื่องนี้เลย

แล้วถ้ามาจากชนบทจะเป็นไรไป? ย้อนขึ้นไปสองรุ่นในหมู่พวกเรา บ้านไหนบ้างที่ไม่ได้มาจากชนบท?

ไม่เคยเห็นใครพูดจาดูถูกตัวเองได้คล่องขนาดนี้มาก่อน

พี่สะใภ้เฝิงเบิกตากว้างด้วยท่าทางแบบลูกพี่ มองหลินชูเซี่ยตั้งแต่หัวจรดเท้า ผ่านไปครู่หนึ่งก็ทุบต้นขาตัวเอง “โอ๊ย เธอดูสิ ถึงได้บอกว่าคนเราเกิดมามีวาสนาดี เธอกับวิศวกรฉินไม่เห็นจะเหมือนคนที่มาจากชนบทตรงไหนเลย ต่อให้พูดไปก็ไม่มีใครเชื่อ เหมือนคนเมืองที่เกิดและโตในเมืองแท้ ๆ ลองดูพวกเราสิ ถึงจะอยู่ที่นี่มานานขนาดนี้ ก็ยังเทียบคนอื่นไม่ได้แม้แต่นิดเดียว เทียบกันไม่ได้จริง ๆ…”

หลินชูเซี่ย “……”