กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 671 ความโง่จาง ๆ
คืนนั้นหลับสบายดี เช้าวันต่อมา เพิ่งกินอาหารเช้าเสร็จ เสียงกระดิ่งจักรยานก็ดังมาจากนอกลานบ้าน
หยวนเป่าวิ่งไปที่ประตูอย่างระแวดระวัง เห่าโฮ่ง ๆ สองที หลินชูเซี่ยก็เดาได้แล้วว่าใครมา
เธอเรียกหยวนเป่ากลับมา แล้วตะโกนไปทางประตูทันที “เทียนอวี่ เข้ามาได้ หยวนเป่าไม่กัดคน”
“ที่แท้มันชื่อหยวนเป่านี่เอง พี่ชูเซี่ยตั้งชื่อให้แน่เลย ฟังดูมีชีวิตชีวา”
ไม่ใช่แค่มีชีวิตชีวา ยังเป็นมงคลด้วย
วันนี้หลินชูเซี่ยตื่นสาย เพิ่งล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ กำลังเตรียมกินอาหารเช้า
เธอถามหวังเทียนอวี่ว่ากินอาหารเช้ามาหรือยัง พอรู้ว่าเขากินแล้ว ก็ให้เขาไปนั่งรอในห้อง เดี๋ยวเธอตามไป