กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 670 หวานจัง
ราวยี่สิบนาทีต่อมา ในที่สุดก็ถึงคิวเธอ
ซื้อของเสร็จแล้ว เธอจึงขับรถกลับบ้านต่อ
พอเข้าบ้าน หยวนเป่าก็ได้ยินเสียงและวิ่งออกมาต้อนรับก่อน
มันวิ่งวนรอบหลินชูเซี่ยพลางกระดิกหาง แล้วเดินนำทางไปข้างหน้า
มันพาเธอเข้าไปในห้อง วิ่งไปข้างเตียง ก่อนมองเด็กน้อยบนเตียงด้วยแววตาเอ็นดู แล้วใช้ปากส่งสัญญาณให้หลินชูเซี่ยดู
ตอนนี้ชีชีตื่นอยู่ นอนบนเตียงอย่างสงบไม่ร้องไห้ไม่งอแง มือเล็ก ๆ โบกไปมา ขาเล็ก ๆ เตะถีบ พลางมองดอกไม้สีแดงสดที่แขวนอยู่บนเพดาน
หน้าต่างเปิดอยู่ สายลมอ่อน ๆ พัดเข้ามา ทำให้ดอกไม้สีแดงสดพลิ้วไหวไปมา
ดวงตากลมโตของเธอมองตามมันไปมา ดูมีชีวิตชีวามาก
“กลับมาแล้วเหรอ”