กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 394 ในฝันมีทุกอย่าง
ฉินฮั่นอุ้มลูกชายขึ้นมาพาดบ่า “เจ้าหนูเอ๊ย ตอนนี้วาดลงไปไม่ได้แล้ว”
จ้วงจ้วงทำหน้าเหมือนฟ้าถล่ม “หา แล้วทำยังไงดี? ฉันก็อยากอยู่ในรูปนี้ด้วย”
“รอถึงช่วงปีใหม่ เราค่อยถ่ายรูปกันใหม่ คราวนี้จะได้ภาพครอบครัวที่พร้อมหน้าอย่างแท้จริง”
ครั้งนี้ฉินหยางกลับมาก็เอากล้องมาด้วย
“ก็ได้ อาสะใภ้เล็ก ฉันจะนั่งตรงนี้ติดกับพี่สาวหนิงหนิง” จ้วงจ้วงยังกำชับอย่างไม่วางใจ
หลินชูเซี่ยลูบหัวเล็ก ๆ ของเขา “ไม่มีปัญหา ถึงตอนนั้นฉันจะถ่ายรูปให้เธอกับหนิงหนิงอีกสักใบ แล้วต่อไปเราจะถ่ายภาพกันทุกปี ดูเสี่ยวจ้วงจ้วงกับเสี่ยวหนิงหนิงค่อย ๆ เติบโตขึ้น”