กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 395 ปลูกต้นผลไม้
ซุนหลานหลานซาบซึ้งจนกอดแขนเธอไว้ “เซี่ยเซี่ย ทำไมเธอดีกับฉันขนาดนี้?”
“ฉันมีเพื่อนสนิทดี ๆ อยู่คนเดียว ไม่ดีกับเธอแล้วจะให้ไปดีกับใคร”
หลินชูเซี่ยคีบกับข้าวให้เธออีกหลายอย่าง “รีบกินเร็วเข้า อย่าปล่อยให้ลูกในท้องหิว”
ซุนหลานหลานกินกับข้าวไปพลาง มองท้องแบนราบของเธอไปพลาง แล้วถามเสียงเบา “เธอกับวิศวกรฉินยังไม่คิดจะมีลูกหรือ? ฉันยังคิดอยู่เลยว่าถ้าลูกของเราเป็นผู้ชายทั้งคู่ก็ให้เป็นพี่น้องกัน ถ้าเป็นผู้หญิงทั้งคู่ก็ให้เป็นพี่น้องกัน ถ้าเป็นชายหญิงอย่างละคนก็หมั้นหมายกันตั้งแต่เด็ก”
“แต่งงานแบบคลุมถุงชนเป็นธรรมเนียมล้าหลังแบบศักดินา ต่อไปห้ามทำแบบนั้นแล้ว”