บทที่ 160 ของดีจริง ๆ

บทที่ 160 ของดีจริง ๆ

“ชุนฮวา บางคำพูดอาจฟังไม่เข้าหู ตอนนี้เราทำงานให้คนอื่น รับเงินเดือนเขา ก็ต้องทำตามที่เขาต้องการ เขาบอกให้เราทำอะไร เราก็ทำอย่างนั้น”

เฉินชุนฮวาเพิ่งสังเกตเห็นสีหน้าของหม่าอิงจื่อที่ดูไม่ค่อยดี จึงหัวเราะแห้ง ๆ “ฉันก็แค่พูดไปอย่างนั้นเอง ถ้าไม่ได้ก็ไม่ได้ ฉันก็แค่เห็นว่าเราสนิทกัน เลยอยากทำงานกับเธอ ต่อไปฉันไม่พูดแล้วก็ได้”

หม่าอิงจื่อก้มหน้าทำงานต่อ ส่วนเฉินชุนฮวานั่งอยู่สักพัก พอเห็นว่าคราวนี้ทำให้หม่าอิงจื่อโกรธเข้าจริง ๆ ก็ได้แต่จากไปอย่างกระอักกระอ่วน

เดิมทีเธอคิดว่าพูดมาถึงขนาดนี้แล้ว เฉินชุนฮวาคงรู้ตัวและถอยไปเอง ใครจะคิดว่าวันต่อมาอีกฝ่ายจะมาอีก