บทที่ 159 ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง

บทที่ 159 ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง

“โรงงานอาหารเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทอาหารเซี่ยหยาง ฉันมีงานของฉัน บริษัทอาหารให้ประธานหลินของพวกคุณเป็นคนดูแล”

ดวงตาของซุนเหลียงต้งเป็นประกายขึ้นมาทันที ฉินหยาง เซี่ยหยาง ก็เป็นบริษัทอาหารของพี่รองฉินไม่ใช่หรือ ส่วนเขามีงานของตัวเอง บริษัทอาหารก็ควรให้ภรรยาของเขาดูแลอยู่แล้ว

ฉินหยางเห็นปฏิกิริยาของเขาแล้วอดถามไม่ได้ “เรื่องนี้สำคัญมากหรือ?” ได้เงินเดือนต่างหากที่สำคัญที่สุดไม่ใช่หรือ ใครเป็นคนจ่ายเงินให้ก็เหมือนกันนั่นแหละ

แต่ซุนเหลียงต้งกลับพยักหน้าอย่างจริงจัง “ก็สำคัญอยู่บ้าง”

หลินชูเซี่ยรู้สึกขำ จึงถามคนอื่นตามไปด้วย “พวกคุณก็ใส่ใจเรื่องนี้เหมือนกันหรือ?”