กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
พังประตู
เฮ่อเจว๋อวิ๋นนั่งอยู่ตรงเบาะหลังรถตำรวจ โดยมีตำรวจหนุ่มข้าง ๆ กำลังช่วยล้างแผลให้อย่างลวก ๆ
บนหน้าเขามีรอยแผลค่อนข้างลึก ใบหน้าเขียวช้ำบวมปูด สองมือบาดเจ็บสาหัส สภาพดูเหมือนคนพิการไม่มีผิด
เหอชวนโจวมองแล้วขมวดคิ้วแน่น เอ่ยเตือนว่า “คุณกลับไปก่อนได้ไหม”
เฮ่อเจว๋อวิ๋นยังคงดึงดัน “ไม่ได้!”
ดูจากสีหน้าแล้ว เขาอยากจะดื่มเลือดกินเนื้ออีกฝ่ายให้สาสมกับความแค้นจริง ๆ
“คุณตามมาก็ช่วยอะไรไม่ได้ ไปโรงพยาบาลเถอะ ถ้าคุณเป็นอะไรขึ้นมาพวกเราต้องรับผิดชอบกันยกใหญ่แน่” เหอชวนโจวพูดอย่างจริงจัง “ฉันรับรองกับคุณเลยว่าจะพาฉงชางกลับมาอย่างปลอดภัยให้ได้!”
แววตาของเฮ่อเจว๋อวิ๋นหม่นลง เขากัดฟันแล้วพูดอย่างหนักแน่น “ผมต้องไปดูด้วยตาตัวเอง... ผมเป็นคนทำฉงชางหายไป”
เหอชวนโจวไม่รู้จะปลอบเขายังไงดี การสั่งการของเธอก็มีส่วนผิดพลาด เธอไม่คิดเลยว่าพอหลี่จานหยวนถูกต้อนจนมุมแล้วจะคลั่งได้ขนาดนี้ บ้าคลั่งจนถึงขั้นนี้
ในช่องสื่อสารมีเสียงรายงานเข้ามาไม่ขาดสาย ทุกคนกำลังเร่งหาเบาะแสและตามรอยหลี่จานหยวนกันอย่างไม่หยุดพัก เพื่อแย่งชิงความได้เปรียบในศึกแข่งกับเวลานี้