แลกเปลี่ยน

แลกเปลี่ยน

เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นมีหน้าตาที่ดูเที่ยงธรรมซื่อตรง ชนิดที่แทบจะสลักคำว่า ‘ฉันเป็นคนดี’ ไว้บนหน้าผากอยู่แล้ว แต่การปล่อยให้เขาออกมารับมือกับญาติของเหยื่อแบบนี้ มันไม่ออกจะเกินไปหน่อยเหรอ

เส้นทางของเขาไม่ใช่แนวผู้รับใช้ประชาชนสักหน่อย เขาเป็นแค่นายทุนไร้หัวใจคนหนึ่งเท่านั้น

เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นหันกลับไปมองด้วยสายตาตัดพ้อ ผู้หญิงใจร้ายสองคนนั้นทำเพียงโบกมือไปมาให้เขาแบบขอไปที เร่งให้เขารีบเข้าไป พอหลอกเขาลงเรือโจรมาได้แล้วกลับไม่ยอมให้บริการหลังการขายเลยสักนิด นี่ดีว่าเขาเป็นคนอารมณ์ดีนะ ไม่อย่างนั้นคงทิ้งงานหนีไปแล้ว

เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นสูดหายใจเข้าลึก ยกมือขึ้นเคาะประตูไม้ตรงหน้า

เขาพยายามเคาะให้เป็นจังหวะสม่ำเสมอและนุ่มนวล เพื่อแสดงถึงความสุภาพในการมาเยือน

แต่คนข้างในกลับไม่ได้รับรู้ถึงเจตนาดีของเขาเลย พอเคาะเป็นจังหวะถึงครั้งที่หก เสียงฝีเท้าก็พุ่งตรงมา แล้วประตูกันขโมยก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง

เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นยังไม่ทันได้เอ่ยปาก ชายวัยกลางคนข้างในก็พ่นด่าใส่หน้าเขาเป็นชุด “พวกคุณนี่มันยังไง ทำไมมากันอีกแล้ว! จะเอายังไงกันแน่ เมื่อไหร่จะจบจะสิ้นสักที! พวกคุณยังเป็นตำรวจอยู่หรือเปล่า หน้าด้านยิ่งกว่าอันธพาลซะอีก! ถ้ายังทำแบบนี้อีกฉันจะไปร้องเรียนที่สถานีตำรวจแล้วนะ! เอาแต่เซ้าซี้อยู่ได้ทั้งวัน มีเวลาว่างขนาดนั้นก็ไปตามจับคนร้ายสิ อย่ามัวแต่มาคอยรังควานชาวบ้านตาดำๆ อย่างพวกเรา! มีปัญหากันไปหมดแล้วหรือไง!”