กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
แสดงฝีมือ
ขณะที่ฉงชางกำลังเผชิญกับช่วงเวลาที่สับสนที่สุดในชีวิต คุณนายเฮ่อกลับดีใจจนแทบเก็บอาการไม่อยู่ อยากหาใครสักคนมาร่วมรับฟังความสุขของตัวเองใจแทบขาด
เธอเลื่อนจานผลไม้กับเครื่องดื่มไปตรงหน้าฉงชาง แล้วถือโอกาสเนียนลูบมือเธออีกรอบ พลางพูดยิ้ม ๆ ว่า “เดี๋ยวแม่ขอไปโทรศัพท์ก่อนนะจ๊ะ หนูก็ค่อย ๆ กินไปนะ”
คุณนายเฮ่อรีบลุกขึ้น บิดเอวองค์บอบบาง ก้าวเท้าอย่างร่าเริง แล้วรีบร้อนพุ่งไปยังระเบียง พอมาถึงพื้นที่เล็ก ๆ ที่แยกเป็นสัดส่วนนั้น ก็เอื้อมมือไปด้านหลังดึงประตูกระจกบานหนาปิดลง พร้อมกับกดเปิดสายสนทนากลุ่มอย่างคล่องแคล่ว
สองพ่อลูกตระกูลเฮ่อที่ถูกดึงเข้ามาในสายต่างชินชากันหมดแล้ว ทั้งคู่ส่งเสียงตอบรับไปทีหนึ่งแล้วก็เงียบ รอฟังคุณนายเฮ่อเปิดฉากอย่างใจเย็น
คราวนี้คุณนายเฮ่อใจกว้างเป็นพิเศษ ไม่ได้ถือสาทั้งสองคน เธอพูดกลั้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดี “จวี๋อวิ๋น ตอนนี้แม่อยู่ที่บ้านแกนะ”
“ครับ”