กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
จู่โจมกะทันหัน
ความหวังของฉงชางพังทลายลงในที่สุด พอเธอมาถึงห้องพักผู้ป่วยที่ถูกเก็บกวาดเรียบร้อยแล้ว ก็เห็นเพียงขอบหน้าต่างที่ว่างเปล่า ไม่มีช่อดอกกุหลาบสีขาวที่ผ่านการดิ้นรนสู้ชีวิตช่อนั้นอยู่อีกต่อไป
“อ้าว ช่อดอกไม้นั่นเหรอคะ” ป้าพนักงานทำความสะอาดบอกอย่างกระอักกระอ่วน “พอดีเห็นพวกคุณกลับกันไปแล้ว แถมดอกไม้ก็เริ่มเหี่ยวแล้วด้วย นึกว่าไม่เอาแล้ว ป้าก็เลยเก็บทิ้งไปน่ะค่ะ”
ฉงชางรู้สึกเหมือนมีฟ้าผ่าลงกลางกระหม่อม
จบกัน หัวใจสาวน้อยของพี่เฮ่อ...
ปลิวหายไปแล้ว
พนักงานทำความสะอาดเห็นสีหน้าเธอเคร่งเครียดก็พลอยตึงเครียดตามไปด้วย น้ำเสียงช่วงท้ายยิ่งพูดก็ยิ่งเบาลง “ทำยังไงดีล่ะ ป้าเก็บไปตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว พอมีคนบอกว่าหนูไม่ได้นอนโรงพยาบาลต่อ ป้าถึงได้เก็บไปน่ะ”
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ” ฉงชางโบกมือปฏิเสธ “ช่างเถอะ ไม่เป็นไร ป้าไปทำงานต่อเถอะค่ะ”
ป้าคนนั้นยังคงใจตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ อยู่ดี ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นคนของบ้านเจ้านาย เดินไปหันกลับมามองไป พอแน่ใจว่าฉงชางจะไม่เอาเรื่อง ถึงค่อย ๆ ลับตาไปตรงทางเดิน
“แล้วจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย”