กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เพื่อน
พอวางสาย เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นก็เริ่มเก็บคอมพิวเตอร์บนโต๊ะ ไม่มีใครพูดอะไร บรรยากาศค่อย ๆ เงียบสงัดลง
ฟางฉี่เห็นฉงชางแผ่รังสีอึมครึมก็รีบหาทางชิ่ง สะบัดเสื้อคลุมขึ้นมาสวมพลางบอก “ฉันมีงานต้องทำเหมือนกัน ขอตัวก่อนนะ”
พอเขาไหวตัวทันแล้วชิ่งหนีไป เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นก็ได้อยู่กันสองต่อสองอีกครั้ง บรรยากาศพลันสดใสเบิกบานขึ้นมาทันตา
เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นหยุดมือที่กำลังทำอยู่แล้วเอ่ยถาม “เมื่อกี้คิดอะไรอยู่เหรอ หน้าดำคร่ำเครียดเชียว”
“ฉันกำลังคิดเรื่องที่ไร้สาระมาก ๆ เรื่องหนึ่งอยู่” ฉงชางเอนศีรษะพิงพนักโซฟา แหงนหน้าขึ้นแล้วเอ่ยเสียงต่ำ “มีคนหมายหัวเถียนจ้าวหวาไว้ หานเสี้ยวกับเหมยซือหย่งก็เป็นแค่เครื่องมือบีบให้เขาเดินลงข้างทางเท่านั้น... ทั้งที่ฉลาดขนาดนั้นแท้ ๆ แต่เขาคงไม่มีวันเดาออกว่าโศกนาฏกรรมของตัวเองเกิดขึ้นมาได้ยังไง ก็เพราะว่าเขาไม่มีทางระวังคนรอบตัวได้ทุกคน... เพิ่งรู้ว่าการจะลากคนคนหนึ่งให้ก้าวเข้าสู่ห้วงเหวแห่งความตกต่ำ มันเป็นเรื่องง่ายดายขนาดนี้จริง ๆ”
เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ