ความจริง

ความจริง

พอพูดถึงเรื่องคดี ตำรวจก็เรียบเรียงคำพูดได้คล่องขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“ตอนสอบปากคำ เหมยซือหย่งดูเฉยชาตลอดเวลา สีหน้าตายด้าน ไร้ความรู้สึก คำให้การของเธอก็ย้อนแย้งกันเอง ไม่เหมือนเหยื่อที่ถูกล่วงละเมิดทางเพศเลยสักนิด เธอไม่มีปฏิกิริยาตื่นตระหนกหลังเจอเรื่องเลวร้าย แถมตอนพูดถึงเถียนจ้าวหวาก็ไม่มีท่าทีเกลียดชังชัดเจน ซึ่งมันไม่เข้ากับสถานะของผู้เสียหายเลย ต่อมาพอพวกเราลงพื้นที่สืบสวน ก็พบว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเถียนจ้าวหวาเป็นแนวหลงรักชื่นชมและสำนึกในบุญคุณ อย่างน้อยภายนอกก็ดูเป็นแบบนั้น พวกเราเลยมีข้อสันนิษฐานอีกอย่างขึ้นมา เพียงแต่ว่าหานเสี้ยวมีบทบาทอะไรในเรื่องนี้กันแน่ เรื่องนี้พวกเราคิดไม่ตกจริง ๆ”

ตัวคุณนายเถียนมีจุดที่ย้อนแย้งกันอยู่เต็มไปหมดจริง ๆ

“พวกเราก็เลยนับเวลาย้อนหลังจากอายุครรภ์ของเหมยซือหย่ง แล้วไปไล่ตรวจประวัติการเปิดห้องพักของโรงแรมในเมือง จนเจอโรงแรมแห่งหนึ่งที่มีเวลาตรงกันพอดี คืนนั้นคนที่ลงทะเบียนเข้าพักก็คือเถียนจ้าวหวากับเหมยซือหย่ง”

คนในจอภาพกล่าวถึงตรงนี้ก็สูดหายใจเข้า ฉงชางรู้สึกว่าเขากำลังเตรียมปล่อยทีเด็ดออกมา