ไปเยี่ยมเยียน

ไปเยี่ยมเยียน

เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นคิดมาตลอดว่าตัวเองเป็นคนผ่านโลกมาเยอะและเข้าใจความร้ายกาจของจิตใจคนเป็นอย่างดี ในคลังสมองของเขามีคดีสารพัดแบบที่เอาไปตั้งกระทู้แฉดราม่าสุดร้อนแรงได้สบาย ๆ แต่สุดท้ายแล้ว เขาก็ยังเทียบไม่ได้กับปรมาจารย์ด้านจริยธรรมมนุษย์สองคนที่นั่งอยู่ตรงข้าม

เขาข่มความประหลาดใจเอาไว้ พลางจับประเด็นคำถามที่ผุดขึ้นมาในหัวเป็นฉาก ๆ แล้วถามว่า “แต่ทำไมเหมยซือหย่งถึงยอมไปตรวจดีเอ็นเอพิสูจน์ความเป็นพ่อลูกล่ะ”

ฉงชางสวมบทบาทอย่างรวดเร็ว เธอตวัดหางตา สะบัดมาดอย่างไว้ตัว แล้วเอ่ยเยาะเลียนแบบเมียหลวงตัวแม่ “‘เธออยากให้ฉันหย่าเหรอ ได้สิ แต่เธอต้องพิสูจน์ให้ได้ก่อนนะว่าเด็กในท้องน่ะเป็นลูกของสามีฉันจริง ๆ คนอย่างเธอ ฉันไม่มีทางไว้ใจหรอก’ แค่ประโยคง่าย ๆ ประโยคเดียว”

เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋น “...” ก็ไม่เห็นต้องอินขนาดนั้นก็ได้มั้ง

เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นเบือนสายตาหนี พยายามนึกภาพตอนที่ฉงชางอยู่ในสภาพปกติ แล้วถามต่อ “แต่ถ้าคุณนายเถียนแจ้งความ ตำรวจจะรับเรื่องเหรอ แค่พวกเขาติดต่อไปหาเหมยซือหย่งเพื่อยืนยันอีกรอบ มันก็ตั้งเป็นคดีไม่ได้แล้วไม่ใช่เหรอ”