เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ร้องเรียน
ฟางฉี่แอบสบถด่าคำสั่งของฉงชางอยู่ในใจ แต่ใบหน้ายังคงยิ้มแย้มพลางทักขึ้นว่า “คุณผู้หญิงคนสวยครับ สร้อยคอของคุณสวยดีนะ”
คุณนายเถียนพูดอย่างไม่ไว้หน้า “เกี่ยวอะไรกับแก!”
ฟางฉี่ยังคงทำหน้าระรื่น “วันนี้ไม่ต้องไปทำงานเหรอครับ แต่งตัวเนี้ยบขนาดนี้ มีนัดที่ไหนหรือเปล่าเอ่ย”
คุณนายเถียนด่ากราดด้วยความโมโห “ประสาท!”
เธอหมดความอดทน คว้าตัวเถียนรุ่ยจากข้างหลังแล้วกระชากเข้าบ้านอย่างไม่เบามือ ก่อนจะออกแรงกระแทกปิดประตู แต่เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นไวกว่า เขายื่นมือไปยันประตูไว้ ทำให้เธอปิดหนีไม่ได้
เงาร่างสูงใหญ่ของเขาทอดทับลงบนตัวคุณนายเถียน หญิงวัยกลางคนเงยหน้าตวัดสายตามองเขาแวบหนึ่ง จากนั้นก็ยิ่งออกแรงดันประตูจะปิดให้ได้ ทั้งยังสบถด่าไปอีกสองสามคำ
“อย่าเพิ่งอารมณ์ร้อนสิครับ” ฟางฉี่ยิ้มจนเห็นฟันขาว ดูไม่โกรธเคืองเลยสักนิด “ชื่อเสียงของซานเยาในสังคมก็ดีมาตลอด พวกเรายังไม่ได้บอกเลยว่าจะมาสืบเรื่องอะไร พอเห็นหน้าพวกเรา คุณก็ของขึ้นขนาดนี้ เป็นเพราะอะไรกันแน่นะ”