โดนจู่โจม

โดนจู่โจม

เฮ่อเจ๋อหยุนเดินออกมาจากสถานีตำรวจ แล้วขับรถวนไปเรื่อย ๆ บนถนน

ในหัวเขาคิดอะไรแปลก ๆ ไม่หยุด เช่น ในห้องมืดลึกสลัวมัวแห่งหนึ่ง ฉงชางตัวเล็กนอนคว่ำคลานไปช้า ๆ บนพื้น ทิ้งรอยเลือดเป็นทางยาวไว้บนพื้นไม้ด้านหลัง

…ภาพนั้นค่อย ๆ น่ากลัวขึ้นเรื่อย ๆ แถมยังชวนขนลุก

เฮ่อเจ๋อหยุนส่ายหน้าเบา ๆ พยายามดึงความคิดตัวเองให้กลับมาปกติ

เขารู้ว่าตัวเองอาจจะคิดไปเอง ฉงชางไม่น่าจะเป็นคนมานั่งเสียใจกับเรื่องแบบนี้ แต่เขาก็อดคิดมากไม่ได้ พอคิดมากก็เอาตัวเองเข้าไปอยู่ในฉากนั้น แล้วก็เศร้าขึ้นมา

พอขับผ่านร้านดอกไม้ร้านหนึ่ง เขาก็เหมือนโดนผีชักนำเทพดลใจให้จอดรถแล้วเดินเข้าไป

ทั้งที่ตัวเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมาที่นี่ทำไม

พนักงานเห็นผู้ชายหล่อ ๆ เดินเข้ามา ก็รีบวิ่งแจ้นมาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น “คุณจะซื้อดอกอะไรคะ”

สายตาของเฮ่อเจ๋อหยุนกวาดมองดอกไม้สีสันสดใสกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่ว ตัดสินใจไม่ถูก