กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ดุด่า
ภายในห้องฉายภาพ เสียงเคาะแป้นพิมพ์รัวเร็วเป็นจังหวะดังกึกก้องเปาะแปะอย่างต่อเนื่อง นอกเหนือจากนั้นก็มีเพียงความเงียบงันที่ต่างคนต่างพยายามหลบสายตากัน
เหอชวนโจวกระแอมไอขึ้นมาคำหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามแก้เก้อ “นี่แฟนนายจ้างหนุ่มของพวกคุณเหรอครับ”
“เอ่อ...”
พนักงานสองสามคนเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่จะให้ฟันธงว่าไม่ใช่ก็พูดได้ไม่เต็มปาก ถึงอย่างไรอนาคตใครจะไปรู้
เหอชวนโจวหันไปมองเซี่ยฉีเมิ่งเพื่อขอคำตอบ แต่เซี่ยฉีเมิ่งกลับนิ่งเงียบอย่างน่าขายหน้า เขาเพิ่งค้นพบโดยไม่คาดคิดว่ามิตรภาพระหว่างตัวเองกับเฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นมันช่างปลอมเปลือกสิ้นดี
ฟางฉี่จับสังเกตได้จากสีหน้าของทุกคน จึงโพล่งออกมาว่า “แยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวไม่ออกเลยหรือไง เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นใช้หน้าที่การงานมาจีบสาวชัด ๆ!”
เหอชวนโจวพูดอย่างเข้าใจ “วัยรุ่นน่ะนะ”
ฟางฉี่ '??' เป็นวัยรุ่นแล้วจะมาเที่ยวแจกอาหารหมาอวดหวานยังไงก็ได้งั้นเหรอ
ภายในด่านจำลอง เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นยืนอยู่หน้าประตูบ้านของเซี่ยเซี่ยพลางก้มมองลงไป