หลักฐาน

หลักฐาน

เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นสั่งให้คนไปค้นแฟ้มประวัติส่วนตัวของติงซีหัว รวมถึงเหตุการณ์สำคัญทั้งหมดที่เคยเกิดขึ้นรอบตัวเขาสมัยเรียน ตลอดจนนักเรียนหรือครูอาจารย์ที่เคยพูดถึงเขาเป็นพิเศษ

ฉงชางอาศัยหลักฐานที่มีอยู่ในตอนนี้ เรียกตัวเสิ่นซุ่ยมาที่สถานีตำรวจเพื่อให้ปากคำและช่วยสืบสวน

ติงซีหัวมาเป็นเพื่อนเสิ่นซุ่ย เขายืนอยู่ข้างเธออย่างว่าง่าย พลางถามไถ่รายละเอียดจากตำรวจที่เดินผ่านไปด้วยท่าทางเหนียมอายเล็กน้อย ชุดเชิ้ตสีขาวที่สวมอยู่ขับให้เขาดูไร้เดียงสาและไม่มีพิษมีภัย

เสิ่นซุ่ยถูกพาตัวไปสอบปากคำ ส่วนติงซีหัวนั่งรออยู่ในห้องพักอย่างใจเย็น เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นคิดจะเข้าไปคุยกับติงซีหัวเพื่อหยั่งเชิงดูว่าจะล้วงอะไรได้บ้าง แต่ฉงชางยกมือห้ามไว้เสียก่อน

ฉงชางส่ายหน้า ส่งสัญญาณเตือนว่าอย่าเพิ่งไปเจาะจากตัวติงซีหัวตรง ๆ เพื่อไม่ให้ไก่ตื่น สู้ไปถามที่มหาวิทยาลัยของเขาดีกว่าว่าเมื่อคืนเขากลับไปกี่โมง ซึ่งเฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นก็เห็นด้วย

จากนั้นฉงชางก็เรียกตำรวจหนุ่มคนเดิมที่ชอบโวยวายให้เข้าไปร่วมสอบปากคำด้วย ตำรวจหนุ่มตาเป็นประกาย ถอดเสื้อนอกออกอย่างกระฉับกระเฉงแล้วรีบเดินตามมาอย่างกระตือรือร้น

ทั้งสองคนถือเอกสารเดินตามกันเข้าไปในห้องสอบปากคำ ก่อนจะปิดประตูด้านหลังลง

เสียงลงกลอนประตูดังแกร๊กทำให้เสิ่นซุ่ยที่นั่งอยู่ข้างในก่อนแล้วเงยหน้าขึ้น เธอมองเงาดำที่ทอดลงมาตรงหน้า พลางชี้ไปที่ดวงไฟแล้วพูดว่า “ขอโทษนะคะ ช่วยหรี่ไฟลงหน่อยได้ไหม สายตาฉันไม่ค่อยดี โดนส่องแบบนี้แล้วแสบตามากเลยค่ะ”