เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ความแค้นเก่า
หน้าจอมือถือเล็กแคบ ต่อให้ฉงชางตั้งใจดูก็มองเห็นชัดแค่รูปไม่กี่รูป ถ้าเข้าไปใกล้กว่านี้ก็ต้องแนบไหล่เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นแล้ว
เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นเอียงหน้าจอออก แล้วเล่าเนื้อหาข้างบนให้ฟัง
“เดิมทีหงจวิ้นเป็นคนขับรถโดยสาร แต่งงานแล้ว ครอบครัวอบอุ่นปรองดอง ตอนภรรยาคลอดลูก เกิดอุบัติเหตุตกเลือดอย่างหนัก เพราะข้อจำกัดด้านการรักษาพยาบาลทำให้ช่วยชีวิตไม่ทัน จนเสียชีวิตไป ทารกในครรภ์ก็รอดชีวิตไม่ได้เช่นกัน เขาเลยกลายเป็นคนตัวคนเดียว”
ด้านล่างแนบรูปถ่ายไว้หนึ่งรูป ถ่ายไว้ไม่นานก่อนภรรยาของเขาจะเสียชีวิต
ชายในรูปดูสุภาพมีภูมิฐาน ยิ้มซื่อ ๆ ให้กล้อง ผมตัดเรียบร้อย แต่งตัวสะอาดสะอ้านเรียบง่าย เห็นได้ว่าเป็นคนร่าเริงสดใสและพิถีพิถัน แถมยังมีความซื่อตรงทึ่ม ๆ ที่น่าเอ็นดูอยู่นิด ๆ ตอนนั้นเขามีผมดำขลับเต็มศีรษะ ดวงตาเปล่งประกาย ดูอ่อนวัยทีเดียว ยากจะจินตนาการได้จริง ๆ ว่าสิบสองปีต่อมาจะกลายเป็นสภาพอย่างทุกวันนี้ เรียกได้ว่าเป็นคนละคนกันเลย
สิบสองปีที่ห่างกันนั้น เกรงว่าจะเป็นชีวิตที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง