กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
สอบถามปากคำ
ฉงชางกระดิกนิ้วส่งสัญญาณแล้วรับสมุดโน้ตมาจากมือของเฮ่อเจวี๋ยอวิ๋น เธอกวาดตามองเนื้อหาด้านบนอย่างรวดเร็วพลางพูดขึ้นว่า “พนักงานกวาดถนนคงเหนื่อยน่าดูเลยใช่ไหมคะ เงินเดือนพอใช้จ่ายในชีวิตประจำวันหรือเปล่า ถ้ามีความลำบากเรื่องความเป็นอยู่ คุณขอความช่วยเหลือจากรัฐบาลได้นะ ตอนนี้รัฐสนับสนุนคนยากไร้อย่างเต็มที่ บริการระดับชุมชนก็ทั่วถึงมากด้วย”
หงจวิ้นไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่พยักหน้ารับเบา ๆ จนแทบสังเกตไม่เห็น
ฉงชางพูดว่า “ไม่ต้องเกร็งนะคะ รบกวนคุณช่วยนึกย้อนดูอีกรอบว่าไปพบศพเข้าได้ยังไง แล้วแจ้งตำรวจยังไงบ้าง”
ลูกกระเดือกของหงจวิ้นขยับขึ้นลง ก่อนจะพูดออกมาว่า “ตอนที่ผมกวาดถนนผ่านมาแถวนี้ ได้กลิ่นเหล้านิดหน่อย นึกว่าใครมาอ้วกทิ้งไว้ริมทาง ก็เลยเดินเลียบขอบทางเท้าไปเรื่อย ๆ พอเตรียมจะเดินไปที่อื่น ก็เห็นคนนอนอยู่ในพงหญ้า ผมเดินเข้าไปดู ถึงได้รู้ว่าเขาตายแล้ว”
ฉงชางถามต่อ “คุณเดินเข้าไปดูจนแน่ใจว่าเขาตายแล้วถึงไปแจ้งความ หรือว่าเห็นเขานอนนิ่งอยู่บนพื้นแล้วรีบวิ่งไปแจ้งความทันทีคะ”
หงจวิ้นตอบ “ผมแตะดูที่คอเขา ตัวเขาเย็นชืดไปแล้วครับ”
ฉงชางพยักหน้าแล้วถามต่อ “ตอนที่คุณพบคนตาย แถวนั้นมีร่องรอยน่าสงสัย หรือมีคนเดินผ่านไปผ่านมาบ้างไหม”
หงจวิ้นส่ายหน้า