หน้าใหม่

หน้าใหม่

ฉงชางก้าวลงมาจากแคปซูลจำลองด้วยเรี่ยวแรงที่อ่อนล้าไปทั้งแขนขา ความทรงจำหลายส่วนที่ไหลกลับเข้ามาพร้อมกันส่งผลกระทบต่อเธอไม่น้อย เธอจึงนั่งนิ่ง ๆ บนเก้าอี้ข้าง ๆ เพื่อคลายความล้าของสมอง

ห้องควบคุมอุปกรณ์เงียบกริบ มีเพียงเสียงเครื่องยนต์กลไกทำงานเบา ๆ เจ้าหน้าที่ได้รับสัญญาณแจ้งเตือนว่าเธอออกจากเครื่องแล้ว แต่เห็นยังไม่ออกมาเสียที จึงเคาะประตูถามจากข้างนอกด้วยความระมัดระวังว่ารู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า

ฉงชางส่งเสียงตอบรับไปส่ง ๆ แล้วล้วงมือเข้ากระเป๋าเสื้อ ปลายนิ้วสะดุดเข้ากับของแข็งบางอย่าง พอก้มมองดูก็หยิบเอาการ์ดเกมซานเยาออกมาใบหนึ่ง

พอนึกถึงห้องพักรับรองสุดหรูในตึกซานเยาขึ้นมาได้ เธอก็อดอมยิ้มที่มุมปากไม่ได้ ก่อนจะหยิบมือถือออกมากดโทรหาเบอร์ล่าสุดในบันทึกการโทร

ฉงชาง: จบด่านแล้ว ฉันเลี้ยงข้าวคุณมื้อหนึ่งนะ

เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นที่กำลังตรวจเช็กข้อมูลหลังบ้านอยู่ถึงกับรู้สึกประหลาดใจแกมยินดี แทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง และกลัวว่าจะหลงคิดเข้าข้างตัวเองไปฝ่ายเดียว เขาหยุดงานตรงหน้าแล้วตอบกลับไป

เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋น: ไปกินที่ไหนล่ะ