เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เกิดใหม่
คนดูในไลฟ์สดพอเห็นว่าแผงข้อมูลของซานเยาเริ่มเปลี่ยน ก็ตื่นเต้นจนกระโดดพรวดลงจากเตียง ดึกขนาดนี้เลยไม่กล้าส่งเสียงดัง ทำได้แค่พิมพ์กรีดร้องรัว ๆ ลงในช่องคอมเมนต์ ไอคอนของขวัญกับยอดไลก์เด้งรัวจนท่วมเต็มช่องคอมเมนต์
“นึกว่าตายไปแล้ว ที่ไหนได้ กลับมาแบบไม่ให้ตั้งตัวเลย”
“ก็เหมือนล็อกอินใหม่น่ะสิ เริ่มนับหนึ่งใหม่หมด ท่าทางจะตามด่านข้าง ๆ ไม่ทันแล้ว น่าเสียดายจัง”
“ไม่ใช่ ต้องบอกว่าเข้าสิงร่างคนตายมากกว่า [อย่างตั้งใจ]”
“อ๊ะ? แค่ไม่ได้ดูประเดี๋ยวเดียว ทำไมโลกเปลี่ยนไปหมดแล้วล่ะ?”
“ตัวเทพกดผู้ต้องสงสัยทั้งสามคนไว้หมด ส่งเข้าคุกไปสอง อีกคนเฝ้าอยู่โรงพยาบาลด้วยตัวเอง ทำให้เนื้อเรื่องฆาตกรรมเดินต่อไม่ได้ ระบบซานเยาก็เลยบังคับแก้ข้อมูล เกมข้ามไปเฟสสองแล้วเริ่มใหม่เลย”
“ตัวเทพ: แพ้ไม่เป็นหรือไง ผมแค่หน้าใหม่เองนะ”
“ขอโทษที ผมคิดผิดเอง แต่ถ้ายืนมุมพี่ Q ลองคิดดูสิว่ามันเป็นพล็อตแบบไหน ‘ท้ายที่สุดแล้วเจ้าหนีข้าไม่พ้นหรอก ต่อให้ข้าตายไปแล้วก็เถอะ’”
ฉงชางยืนนิ่งอยู่หน้าหน้าต่างกระจกบานใหญ่ สายตาจับจ้องสวนที่ตัดแต่งไว้อย่างสวยงามโดยไม่กะพริบ แสงแดดแสบตาสาดเข้ามาจนรู้สึกเคืองนิดหน่อย พอมีลมเย็นพัดผ่านช่องว่างของกระจกมาปะทะหน้า เธอถึงค่อยขยับแขนเล็กน้อย