กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เรื่องไม่คาดคิด
ฉงชางนั่งอยู่ในห้องพักผู้ป่วย พลางเปิดดูแอปแชตของหลี่ยวี่เจียอย่างรวดเร็วรอบหนึ่ง แต่น่าเสียดายที่ไม่ค่อยได้เบาะแสอะไรเท่าไหร่ เพราะเฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นลบมันทิ้งไปเกือบหมดแล้ว
ในเมื่อยังไม่รู้ว่าเนื้อเรื่องจะดำเนินต่อไปยังไง ฉงชางจึงไม่อาจฟันธงได้ว่าข้อมูลไหนมีประโยชน์ เธอเลยจดประวัติการโทรล่าสุดของหลี่ยวี่เจีย รวมถึงไอดีเพื่อนในโซเชียลมีเดียเก็บไว้ทั้งหมด แล้วรีบไปรับฟิล์มเอกซเรย์ที่ชั้นสี่
แฟ้มเอกสารวางอยู่ที่ช่องบริการอยู่แล้ว ฉงชางหยิบซองที่มีชื่อของหลี่ยวี่เจียออกมา แล้วนำไปให้แพทย์เจ้าของไข้ตรวจดู
หมอที่ดูยังค่อนข้างหนุ่มคนนั้นพลิกฟิล์มดูซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายก็รูดบัตร มือพิมพ์แป้นพิมพ์อย่างรวดเร็วพลางสั่งว่า “คุณพาคนไข้ไปตรวจใหม่อีกรอบนะครับ จ่ายเงินเสร็จแล้วถือใบตรวจไปหาพยาบาลที่ยืนอยู่หน้าห้อง เดี๋ยวเขาจะบอกเองว่าต้องไปถ่ายฟิล์มที่ไหน”
ฉงชางแสดงความเป็นห่วงตามมารยาทแล้วถามว่า “มีอะไรเหรอคะ มีปัญหาตรงไหนหรือเปล่า”
หมอตอบอย่างคลุมเครือ “รอผลออกมาก่อนค่อยว่ากัน ตอนนี้ยังไม่แน่ชัด ทั้งคนไข้ทั้งญาติอย่าเพิ่งเครียดไป อาจจะไม่มีอะไรร้ายแรงก็ได้ ไปเถอะครับ”
ฉงชางรับบัตรคนไข้มา แล้วขอบคุณเขาอย่างสุภาพ
และแล้ว เวลาที่เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นต้องนอนเป็นผักอยู่ในโรงพยาบาลก็ถูกยืดออกไปอีก
เขาเพิ่งมารู้ข่าวร้ายนี้ตอนกำลังรื้อกระเป๋าเดินทาง