กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 164 หลานสะใภ้ของฉัน
“กลัวว่าฉันจะตำหนิฝานเสี่ยวหนิงขนาดนั้นเลย?”
โป๋จิ้นโจวมองหญิงสาวข้างกายด้วยรอยยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม
เมื่อนึกถึงตอนที่เธอรับมือคนแปดคนเพียงลำพัง แถมยังไม่ได้เสียเปรียบ มุมปากเขาก็ยิ่งยกสูงขึ้น
ภูมิใจเหลือเกิน
เขาชอบนิสัยแบบนี้ของเธอ
หลินอวี่เซิงพยักหน้าตามตรง “แน่นอน ฝานเสี่ยวหนิงพยายามห้ามฉัน แต่ฉันเองที่อยากฟังว่าซูชิงจะพูดอะไร สามี อย่าโทษเธอเลย”
“เธอไม่กลัวหรือว่าซูชิงเรียกไปห้องรับรองด้านข้างแล้วจะรังแกเธอ?”
หลินอวี่เซิงยิ้มแล้วพูดว่า “ที่นี่เป็นถิ่นของคุณนี่ คุณเคยบอกไม่ใช่หรือว่าญาติของคุณก็คือญาติของฉัน ถิ่นของคุณก็เป็นถิ่นของฉัน
ต่อให้ซูชิงใจร้ายและโหดเหี้ยมแค่ไหน ต่อให้คิดจะเล่นงานฉัน เธอก็ไม่มีปัญญาทำอะไรฉันในถิ่นของตัวเองหรอก