เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 165 สายใยครอบครัว
หลินอวี่เซิงยืนอยู่ข้างฮูหยินผู้เฒ่าโป๋ มือของเธอถูกมือท่านย่ากุมไว้แน่น ความอบอุ่นจากฝ่ามือส่งตรงถึงหัวใจ
เมื่อคำพูดของท่านย่าจบลง จู่ ๆ เธอก็รู้สึกจมูกแสบและดวงตาร้อนผ่าว
ความซาบซึ้งและความสุขในใจยากจะบรรยายเป็นคำพูด
ไม่ใช่เพราะตระกูลโป๋เป็นตระกูลมหาเศรษฐีระดับสูงสุด แต่เพราะสายใยครอบครัวและความอบอุ่นที่เธอโหยหามานานกว่ายี่สิบปี ในที่สุดก็เป็นจริงแล้ว
จู่ ๆ ไหล่ก็หนักขึ้น เธอเงยหน้ามอง ชายหนุ่มที่เมื่อครู่ยังยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตรเดินมาหาเธอแล้ว
มือใหญ่แข็งแรงของเขาวางลงบนไหล่เธอ สบตากันครั้งหนึ่งก็เข้าใจโดยไม่ต้องพูด เธอมองเห็นกำลังใจและความอบอุ่นในแววตาของเขา
มุมปากเธอยกขึ้น แต่ดวงตากลับเอ่อคลอด้วยน้ำตา
โป๋จิ้นโจวเห็นแล้วปวดใจ มือใหญ่ที่โอบไหล่เธอจึงกระชับขึ้นเล็กน้อย
เขาไม่สนใจว่าแขกทั้งงานกำลังมองอยู่ ก้มลงเล็กน้อยแล้วกระซิบข้างหูเธอด้วยลมหายใจอุ่นละมุน “อาจารย์หลิน คนตั้งเยอะกำลังมองอยู่ อย่าร้องไห้นะ