กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 163 เรียกฉันว่าอาจารย์หลิน อย่าเรียกคุณนายโป๋
“อ๊ะ!”
ในห้องรับรองด้านข้าง เมื่อผู้หญิงอีกหลายคนเห็นซูชิงสาดไวน์แดงในมือใส่หลินอวี่เซิง ต่างก็ร้องอุทานพร้อมกัน
“ซูชิง เธอ...”
คำว่า “บ้าไปแล้ว” ยังไม่ทันหลุดจากปาก พวกเธอก็หยุดชะงัก
ปากอ้าค้างเป็นรูปตัวโอ ดวงตาเบิกกว้างกับภาพตรงหน้า
หลินอวี่เซิงหลบไวน์แดงที่ซูชิงสาดใส่ได้อย่างไม่น่าเชื่อ แต่เรื่องยังไม่จบแค่นั้น
เสียงทึบดังขึ้น แก้วในมือซูชิงตกลงบนพื้นกระเบื้องไม้เนื้อดี ข้อมือข้างหนึ่งถูกหลินอวี่เซิงคว้าไว้จนเธอร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด
หลินอวี่เซิงคว้าข้อมือซูชิงแล้วลากเธอกลับไปที่โต๊ะทันที
บนโต๊ะมีไวน์แดงวางอยู่หลายแก้ว เธอหยิบขึ้นมาแก้วหนึ่งแล้วราดลงบนศีรษะซูชิง