กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 437 วันที่ 433 ของการเป็นเจ้านาย (ทริปกรุงเทพฯ)
ควอนจียงโอบไหล่สวี่อีซ่งเดินไปข้างหน้า คอยบังฝูงชนที่เดินสวนกันไปมา ไม่ให้กระต่ายน้อยที่ใจลอยอยู่ตอนนี้ถูกฝูงชนพัดหายไป
ส่วนสวี่อีซ่งก้มหน้าอยู่ จนไอศกรีมในมือเริ่มละลายหยดใส่มือ เธอถึงได้สติกลับมา
ควอนจียงไวกว่าจึงหยิบกระดาษมาห่อไม้ไอศกรีมไว้ด้านล่าง ป้องกันไม่ให้น้ำหวานไหลลงมือ เขาเหลือบมองสวี่อีซ่งที่ยังก้มหน้าอยู่แล้วยิ้ม “บอกแล้วว่าอย่าแกล้งกัน ตอนนี้ไอศกรีมละลายจริง ๆ แล้วไง”