กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 436 วันที่ 432 ของการเป็นเจ้านาย (ทริปกรุงเทพฯ)
เธอสบตากับพี่เสือที่ถือของเยอะที่สุด แล้วหดหัวกลับไปหลบหลังเจ้าช้างน้อยอย่างรู้สึกผิดนิด ๆ ก่อนจะถามเสียงเบาว่า “เหมือนจะซื้อเยอะไปแล้ว รถเราจะใส่หมดไหม?”
แน่นอนว่าท้ายที่สุดเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะพนักงานที่กระตือรือร้นเอาใจใส่ได้บอกว่า ร้านมีบริการจัดส่ง หลังจากลูกค้าระดับพระเจ้าของพระเจ้าประจำวันนี้เอ่ยถึงความกังวลใจ จึงไม่ส่งผลต่อกำหนดการหลังจากนี้ของลูกค้าเลย
ตอนที่สวี่อีซ่งกับคนอื่น ๆ ออกจากร้าน ผู้จัดการร้านและพนักงานต่างพากันเดินมาส่งทั้งสี่คนออกไปไกลจากหน้าร้านมาก บริการดีเสียจนแทบจะไปส่งถึงบ้านด้วยตัวเองอยู่แล้ว