กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 438 วันที่ 434 ของการเป็นเจ้านาย (ทริปกรุงเทพฯ)
“บ้าเอ๊ย!” ผู้หญิงหลุดสบถคำหยาบออกมา แต่ก็รีบหุบปากในวินาทีถัดมา แล้วเหลือบมองไปทางสวี่อีซ่งอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว
พอหันกลับมา เธอก็ยกมือปิดปาก อดกลั้นไม่ให้ตัวเองตื่นเต้นจนร้องออกมา มือข้างหนึ่งตบไหล่ผู้ชายไม่หยุด แล้วพูดเสียงเบาอย่างตื่นเต้นว่า “ตายแล้ว เมื่อกี้เห็นชัดไหม? ใช่เธอหรือเปล่า?”
ตอนแรกผู้ชายก็ตื่นเต้นเหมือนกัน แต่สีหน้าทั้งหมดกลับยับเยินเพราะฝ่ามือหนัก ๆ ของแฟนสาว “โอ๊ย เบามือหน่อยได้ไหม? ถ้าหนักกว่านี้แฟนเธอคงโดนตบตายแล้ว”