0402

⬢⬢⬢

ตอนที่ 402 ทำลายดอกบัว

“ในเวลานี้ พวกเราสองนิกายสี่นักบุญต่างประชันมรรคาสู่ด่านจิ้นหนาน กำหนดเวลาหนึ่งร้อยปีนั้นนับเป็นลิขิตสวรรค์ ทว่ายังต้องประลองกันอีกคราเพื่อตัดสินแพ้ชนะ เพียงแต่พวกเราต่างถือครองนิกายใหญ่ บรรลุถึงขั้นปฐมกำเนิด จะให้มาต่อสู้ดั่งศิษย์ร่วมสำนักประหัตประหารกันคงมิได้”

นักพรตจุ่นถีถือไม้เท้าพฤกษาวิเศษเจ็ดรัตนะลงจากแท่นบัว ทว่าดับซึ่งโทสะแล้ว ก้าวขึ้นหน้ากล่าวแก่สองนักบุญโจวชิงและประมุขสำนักทงเทียน

โจวชิงไม่กล่าววาจา ประมุขสำนักทงเทียนแค่นเสียงหัวเราะอย่างเย็นชา “เจ้ามีสิ่งใดจะกล่าวอีกหรือ”

นักพรตจุ่นถีหยุดยืนกล่าว “ข้ามีค่ายกลหนึ่งชื่อว่าค่ายกลโพธิอริยะตระ ก่อนหน้านี้ได้ประมือกับอสนีเทพตูเทียนและศิษย์เขาบุปผาผลที่ประมุขสำนักมรรคาสวรรค์ชำนาญ ทว่าตอนนั้นเป็นเพียงการประลองของศิษย์ พลังธรรมของศิษย์ยังตื้นเขินไม่อาจสำแดงอรรถรสล้ำลึกได้ทั้งหมด วันนี้ถือโอกาสนี้ขอเชิญประมุขทั้งสองมาลิ้มลองดู”

ประมุขสำนักทงเทียนกล่าว “อาศัยเจ้าอวดเก่ง ข้าจะร่วมกับประมุขสำนักมรรคาสวรรค์ทำลายค่ายกลของเจ้าเอง”

นักพรตจุ่นถีสีหน้าไม่แปรเปลี่ยน กลับขึ้นแท่นบัวเจ็ดสมบัติหัวเราะร่า สะบัดมือขึ้นหนึ่งครา ปราณบริสุทธิ์สายหนึ่งยาวกว่าหนึ่งวาและกว้างหนึ่งศอกพุ่งทะยานสู่ท้องนภา จากนั้นรวมตัวเป็นกลุ่มก้อน ดูประหนึ่งจักรเขียวขนาดใหญ่หมุนคว้าง จากนั้นเสียงดังเปรี้ยง จักรเขียวนั้นราวกับสิ่งมีชีวิต บิดตัวหนึ่งครา ระเบิดออกเป็นปราณบริสุทธิ์สายยาวเรียวแปดสิบเอ็ดสาย