0403

⬢⬢⬢

ตอนที่ 403 การทุ่มลูกบอลปักไหม

กล่าวถึงนักพรตจุ่นถีเมื่อเห็นโจวชิงมีระฆังความโกลาหลแขวนอยู่เหนือศีรษะ ก็ได้ตั้งตนอยู่ในสถานะไร้พ่ายตั้งแต่แรกแล้ว

ตนเองจะต่อสู้กับเขาอย่างไร ทำเช่นไร ก็ล้วนเป็นเรื่องสูญเปล่า

ต่อสู้ได้ชั่วครู่ รู้สึกยากจะสำแดงฝีมือ จึงได้หลบคมกระบี่ลงก่อน แล้วค่อยว่ากันใหม่

ภายในค่ายกลมหาโพธิอริยะนี้ แม้ต่อเหล่านักบุญจะไม่มีผลอันใด แต่เนื่องจากนักพรตจุ่นถีเป็นผู้ตั้งค่ายกลนี้ขึ้นมาเอง ย่อมสามารถไปมาได้อิสระ ขยับเขยื้อนได้ดั่งใจนึก ทั้งยังหลบหลีกโจวชิงได้ ในชั่วพริบตาก็มาถึงจุดที่ประมุขสำนักทงเทียนและอามีถัวกำลังต่อสู้กันพอดี กำลังจะใช้ไม้พฤกษาวิเศษเจ็ดรัตนะกวาดลงไป

หลังจากหลบหลีกโจวชิงได้ ในชั่วพริบตาก็มาถึงจุดที่ประมุขสำนักทงเทียนและอามีถัวกำลังต่อสู้กันพอดี กำลังจะใช้ไม้พฤกษาวิเศษเจ็ดรัตนะกวาดลงไป

“ศิษย์พี่เพียงแต่ไม่โต้กลับ รักษาตัวรอดมาโดยตลอด นั่นล้วนเป็นวิถีแห่งมหามรรคาของเขา”

นักพรตจุ่นถีรู้ดีว่าอามีถัวนั้นไม่เคยแย่งชิงอาวุธกับผู้ใดมาแต่ไหนแต่ไร เมื่อถึงคราวต่อสู้ หากต้องรับมือเพียงลำพังย่อมไม่ดีแน่

นักพรตจุ่นถีทราบดีว่าอามีถัวไม่นิยมการสู้รบ หากต้องต่อสู้ก็มักจะรับมือเพียงลำพัง ซึ่งไม่เป็นผลดีนัก แม้ตนเองบรรลุนักบุญแล้ว จะการต่อสู้ใดก็ไร้ทางป้องกันได้ แต่หากถูกอาวุธศัตรูประชิดตัว ย่อมหมายถึงการสูญเสียหน้าตาและสร้างความเสียหายต่อชื่อเสียงนิกายอย่างใหญ่หลวง