0400

⬢⬢⬢

ตอนที่ 400 วาระแห่งอริยะ วาระแห่งมหาโจร (ตอนกลาง)

“น่าสงสารนัก เพียรฝึกบำเพ็ญมาแต่ครั้งฟ้าบุพกาลยังไม่เปิด แต่กลับไม่รู้แจ้งลิขิตสวรรค์ ท้ายที่สุดจึงไม่พ้นกลายเป็นเรื่องเพ้อฝัน! ข้ารู้สึกปวดใจยิ่งนัก”

กล่าวถึงโจวชิงใช้สายฟ้าสามราทำลายธงอสุรา คัมภีร์ปฐพี และร่างจำแลงต้นผลโสมมนุษย์ เห็นประมุขเจ้าแห่งสวรรค์ทงเทียนเหวี่ยงกระบี่ชิงผิงออกมา ตัดบรรพชนเซียนปฐพีผู้นี้ที่หน้าค่ายกล แม้จะรู้ดีว่าวาสนาของอีกฝ่ายสิ้นสุดลงแล้ว และต้องเผชิญเคราะห์กรรมนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ก็ยังอดถอนหายใจด้วยความเวทนาไม่ได้

ประมุขเจ้าแห่งสวรรค์ทงเทียนถอนหายใจกล่าวว่า “นิกายมนุษย์สมควรมีข้อพิพาทร้อยปี เจิ้นหยวนจื่อไม่เข้าใจมหามรรค ไม่รู้เวล่ำเวลาที่สวรรค์กำหนด กระทำการด้วยความพลั้งเผลอ น่าสงสารที่แม้จะมีหนทางรอดอยู่มาก แต่เมื่อวาสนาสิ้นลง จิตใจย่อมมืดบอด ไม่รู้จักก้าวถอย ใครเล่าจะฉุดรั้งไว้ได้”

โจวชิงกล่าวว่า “ก็เป็นเช่นนั้น ทว่าก็ยังคงไม่ถือว่าดีนัก”

ประมุขเจ้าแห่งสวรรค์ทงเทียนกล่าวว่า “พวกเรายังมีนัดกับอริยะสองท่านแห่งฝ่ายตะวันตก อย่าได้กล่าวถึงเรื่องนี้อีกเลย”

โจวชิงกล่าวว่า “นี่ควรถือเป็นลิขิตที่ตายตัว จำต้องประชันกันสักคราที่หน้าด่านจิ้นหนาน แผ่นดินจึงจะแบ่งออกเป็นสามส่วน เกิดสงครามร้อยปี วาระสังหารเดือดพล่าน เกี่ยวพันไปทั่วสามภพ สะสางเรื่องราวทั้งหมดในโลกมนุษย์ แม้พวกเราจะกุมนิกายใหญ่ เข้าร่วมในวัฏจักรแห่งการสร้างสรรค์ของจักรวาล แต่ก็มิอาจประมาทได้”