0399

⬢⬢⬢

ตอนที่ 399 นักบุญไม่ดับสูญ มหาโจรไม่หยุดยั้ง (ตอนต้น)

“ท่านพี่พอจะดูออกหรือไม่ว่าเป็นเล่ห์เพทุบายใด”

เจ้าวานรใช้มือหนึ่งยันกระบองจินกูเป๋ง มือหนึ่งบังแดดก่อนกระโดดขึ้นไปยืนบนกระบอง ราวกับกำลังเล่นกายกรรม

ผู้คนล้วนเห็นเจ้าวานรเนตรทองเปล่งประกายไสว สว่างขึ้นวูบวาบ ก่อนจะชำเลืองมองไปยังค่ายกลฝ่ายตรงข้ามที่อยู่ไกลออกไป

แสงสีรุ้งเจิดจ้าและประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบอยู่เบื้องหน้า ภายในนั้นมีปราณม่วงอวลไหลเวียนอยู่อย่างไร้ขอบเขต ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ ไม่รู้กี่ร้อยล้านชั้น ต่อให้เจ้าวานรจะใช้พลังอิทธิฤทธิ์เคล็ดวิชาเร้นลับหรือวิชาแปรกายมากเพียงใด ก็อย่าหวังว่าจะมองเห็นกระจ่างแม้แต่เสี้ยวเดียว

“พิลึกพิลั่นนัก จวนซวี่เชิญบุคคลระดับใดมากันแน่?”

เจ้าวานรอาศัยเคล็ดเนตรวิเศษ หากใช้เพียงสายตามองไปกลับเห็นชัดเจนกว่าเล็กน้อย เห็นทหารยืนระเบียบพร้อมเพรียง สง่างามห้าวหาญ

ยิ่งเห็นธงทิวโบกสะบัดได้อย่างชัดเจน มีเพียงรัศมีแสงที่พุ่งขึ้นเหนือกระโจมกกของฝ่ายตรงข้ามเท่านั้นที่ดูคล้ายการชมบุปผาในสายหมอก ไม่แจ้งชัดนัก

แต่ทันทีที่ใช้เคล็ดเนตรวิเศษส่องดู แม้แต่ทหารก็มองไม่เห็น ด้านหน้าด่านจิ้นหนานคล้ายถูกเมฆมงคลปกคลุมไว้