เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 398 เถ้าถ่าน (จบช่วง)
“อีแม่มดชั่วช้าไร้ยางอาย! เป็นเพราะพวกเจ้าทำชั่วไว้มากเกินไป วันนี้จึงได้รับผลกรรมเช่นนี้ ทำตัวเยี่ยงใดก็ได้รับผลเยี่ยงนั้น! จงรีบคืนดวงจิตสดของบรรพชนสำนักข้ามาโดยเร็ว และจงสกัดกั้นพลังตนเองมาสารภาพผิดเสียเดี๋ยวนี้ ข้าอาจจะยังเมตตาเหลือดวงจิตที่แตกสลายของพวกเจ้าไว้ ให้ไปเกิดในวิถีเดรัจฉานได้บ้าง มิเช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้ากายเทพดับสูญ ร่างกายกลายเป็นผุยผง แม้แต่หมูกับหมาเจ้าก็ไม่มีวันได้กลับไปเป็น”
หลี่หงเห็นว่าฝ่ายตนมีเจิ้นหยวนจื่อและยอดฝีมือมากมายคอยสนับสนุน อีกทั้งแม่มดฝ่ายตรงข้ามก็มิอาจทำอันตรายใด ๆ ได้ ทำได้เพียงร้องไห้อยู่กลางสนามรบ เขาจึงยิ่งได้ใจหัวเราะเยาะเย้ย
เพื่อข่มขวัญให้มากขึ้น หลี่หงใช้นิ้วชี้ไปที่แม่มดเย่อิงอิงที่ถูกแขวนลอยอยู่กลางอากาศ กระบี่บินของเขาหมุนวนเข้าไปตัดมือทั้งสองข้างของนางทิ้ง จนบัดนี้แขนขาของนางถูกตัดขาดสิ้น เนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดที่ไหลทะลักออกมาดุจน้ำพุ ช่างเป็นภาพที่น่าสยดสยองสะเทือนใจยิ่งนัก
หลี่หงยังใช้ "อาคมผนึกไท่ชิง" ฟื้นสติของนางให้ตื่นเต็มที่ ทำให้นางแม้แต่จะหมดสติไปก็ยังไม่อาจทำได้ ทำได้เพียงส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสเท่านั้น
“ไอ้หมาขโมยตัวน้อย! รีบปล่อยน้องสาวข้า และคืนดวงจิตบรรพชนไอ้แก่พวกนั้นมาเดี๋ยวนี้!”
หงเยี่ยนเห็นเย่อิงอิงถูกตัดแขนขาและแขวนไว้กลางอากาศก็โกรธแค้นจนฟันแทบแตกละเอียด อย่างไรนางก็คือน้องสาวของตน จะยอมให้ถูกทรมานเยี่ยงนี้ได้อย่างไร จึงรีบโผบินลงไปกลางสนามเพื่อยื่นเงื่อนไข