เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 367 สังหารล้างเมือง (กลาง)
ในยามนี้มหาแม่มดทั้งสอง ซิงเทียนและเซียงหลิ่ว สวมชุดนักพรต ร่างกายสูงใหญ่ถึงหนึ่งวาสองฉื่อ ใบหน้าดูแปลกตาและเก่าแก่ รอบกายปรากฏปราณบริสุทธิ์ล่องลอยอยู่ มองปราดเดียวก็ทราบว่าเป็นเซียนผู้มีมรรคา มิใช่ดังเช่นหลายปีก่อนที่รอบตัวเต็มไปด้วยไอพิฆาตรุนแรง เซียนเห็นเซียนหวาดกลัว เทพเห็นเทพยังต้องเป็นกังวล หลี่ซื่อหาวเห็นว่าพลังอาคมของทั้งสองซ่อนเร้นลึกซึ้ง ราวกับห้วงลึกที่ไม่อาจหยั่งถึงได้ ก็ทราบว่าคนทั้งสองมิใช่สามัญชน ในใจพลันหวั่นไหว จึงเอ่ยชื่นชมไปสองสามประโยค
มหาแม่มดทั้งสองมิได้เอ่ยสิ่งใดมากความ เตรียมจะลงจากกระโจมกก ทันใดนั้นเวินหลานซินกล่าวขึ้นว่า “ทั้งสองท่านประสงค์จะจบสิ้นวาระสังหาร จำเป็นต้องยืมสิ่งนี้ไปใช้!”
กล่าวจบ นางส่งกระบี่หยวนถูในมือให้กับซิงเทียน โจวจู๋เห็นดังนั้นจึงส่งกระบี่อาปีให้กับเซียงหลิ่ว มหาแม่มดทั้งสองดีใจยิ่ง สองรับกระบี่มาไว้ในมือพร้อมแกว่งไกวปราณพิฆาตพุ่งทะยานสู่ท้องนภา แสงอัปมงคลสีขาวและสีเขียวสองสายฉาบไล้พื้นที่โดยรอบเมืองต้นแก้วกว่าแสนลี้จนดูวิปริตอาถรรพ์
“กระบี่เล่มนี้คือศาสตรากำเนิดฟ้า เดิมทีอยู่ในมือของหมิงเหอ แต่ถูกประมุขสำนักมรรคาสวรรค์ชิงมาได้ หลังจากหลอมใหม่ด้วยวิชาเซียนไร้เทียมทาน พลานุภาพก็เพิ่มทวีจนน่าอัศจรรย์ใจ เหมาะมือข้ายิ่งนัก!” ซิงเทียนและเซียงหลิ่วต่างครุ่นคิดในใจ ก่อนจะเดินลงจากกระโจมกก ก้าวย่างมุ่งหน้าไปยังหน้าด่านทีละก้าว
คนทั้งสองยืนอยู่ห่างจากใต้กำแพงเมืองสิบห้าลี้ เริ่มต้นร้องท้าประลอง