เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 366 สังหารล้างเมือง (ตอนต้น)
กายทองของพระพุทธวัชระปราบมารไร้ประมาณูงถึงหนึ่งพันจั้ง ขาทั้งสามข้างดูแปลกประหลาดอย่างยิ่ง คล้ายคลึงกับดาบคู่ของตั๊กแตนตำข้าว เท้าทั้งสองข้างแหลมคมราวกับขาตั้งสามขาทรงสามเหลี่ยมที่ตอกตรึงอยู่บนห้วงความว่าง ค้ำจุนร่างกายทั้งหมดไว้อย่างมั่นคง
รอบกายห้อมล้อมด้วยเมฆทองคำไร้ประมาณ อีกทั้งภายในเมฆทองคำยังปรากฏประกายอสนีทองดำที่สั่นไหวเปรี๊ยะปะระ เมื่อเมฆทองคำพุ่งเข้าปกคลุมธงโครงกระดูก ก็ยิ่งดูดุร้ายน่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้น
เมื่อเห็นธงโครงกระดูกแผ่ขยายเต็มท้องฟ้า พระพุทธวัชระปราบมารไร้ประมาณ็หัวเราะแปลก ๆ อย่างลำพอง ยืนอยู่ใต้ผืนธง โครงกระดูกสีทองขนาดยักษ์ที่อยู่เบื้องหลังก็ดูเหมือนจะหัวเราะคิกคักตามไปด้วย
พระพุทธวัชระปราบมารไร้ประมาณม่รอช้า เปลวเพลิงสีดำสนิทที่ประคองไว้ในมือก็ถูกเหวี่ยงออกไป
เพียงได้ยินเสียงสายฟ้าคำราม เปลวเพลิงนั้นก็กลายเป็นอสรพิษเพลิงสี่ตัวพุ่งทะยานเข้ามาในพริบตา รอบกายมีเกล็ดเลื่อนไหว พร้อมเขี้ยวคมและปากกว้าง
“พุทธะองค์นี้เหตุใดจึงดุร้ายถึงเพียงนี้? ดูท่าจะไม่ใช่ผู้ที่พูดคุยด้วยง่าย ท่านพ่อเคยกล่าวไว้ว่า ชิงลงมือก่อนย่อมได้เปรียบ ลงมทีหลังย่อมพ่ายแพ้ ที่นี่เป็นถึงแดนตะวันตก มังกรผู้ยิ่งใหญ่ย่อมไม่กดขี่งูเจ้าถิ่น อีกอย่างพุทธะองค์นี้ดูอย่างไรก็แข็งแกร่งกว่างูเจ้าถิ่นนัก ส่วนข้ากับศิษย์พี่หญิงก็มิใช่มังกรที่ข้ามฝั่งมาจากไหนเสียด้วย!”