0365

⬢⬢⬢

ตอนที่ 365 มหันตภัยสังหารก่อนรุ่งสาง (ตอนจบ)

“ในเมื่อท่านประมุขเจ้าแห่งสวรรค์ช่วยเหลือข้าถึงเพียงนี้ ข้าก็ควรเริ่มดำเนินการเรื่องมหันตภัยสังหารเพื่อแสดงทัศนคติและเจตจำนงของข้า! มิเช่นนั้นคงทำให้ผู้คนรู้สึกเย็นชาไป”

กล่าวถึงโจวชิงที่ออกมาจากตำหนักปี้โหยว ร่างกายแปรเปลี่ยนเป็นสายรุ้งยาวทอดข้ามฟ้า ชั่วพริบตาเดียวก็ร่อนลงสู่ตำหนักสวรรค์ และนั่งลง ณ มหาตำหนักโกวเฉินเสวียนหยวนแห่งขั้วตะวันตก

กล่าวถึงโจวชิงเมื่อออกจากตำหนักปี้โหยว ก็แปรเปลี่ยนเป็นสายรุ้งทอดยาวผ่านฟ้าพุ่งเข้าสู่พระราชวังดวงดาวในชั่วพริบตา ตรงเข้าประทับนั่งในตำหนักโกวเฉินแห่งทิศประจิม เขาหยิบนิ้วมือทั้งสองที่ประมุขเจ้าแห่งสวรรค์ตัดให้ขึ้นมาดูครู่หนึ่ง แล้วใช้นิ้วแตะเบา ๆ นิ้วชี้และนิ้วกลางนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นกระแสปราณสีครามสองสาย พันรอบนิ้วมือของเขา ราวกับพันด้วยเส้นไหมสีคราม เมื่อพินิจดูอย่างระมัดระวังกลับเผยให้เห็นถึงกลิ่นอายอันลึกลับและเปี่ยมด้วยมนต์ขลัง

เขาใช้นิ้วคำนวณอย่างละเอียด จากนั้นมองไปยังทิศตะวันตก ประกายเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาของโจวชิง ในใจได้ตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว

“มหันตภัยสังหารใกล้เข้ามา เคราะห์กรรมของข้าก็มาถึงด้วย เวลาเหลือไม่มากนัก หากไม่ทุ่มสุดกำลังต่อต้าน ใช้วิธีสังหารหยุดการสังหาร บรรดาศิษย์ในสำนักของข้าคงยากจะรักษาชีวิตไว้ได้ ข้าจะทำเช่นไรเพื่อสิ่งที่เรียกว่าเมตตานั้น ในเมื่อต้องทนมองพวกนางดับสูญไปเช่นนี้ เซียน! เซียน! ท้ายที่สุดแล้วก็ยังไม่อาจหลีกหนีคำว่า ‘คน’ ไปได้สินะ?”