0362

⬢⬢⬢

ตอนที่ 362 ความดับสูญ (ตอนจบ)

พระตถาคตเนื่องจากมีความยำเกรงหลายประการจึงยั้งมือเอาไว้ตลอด ทว่าในเวลานี้เทพมารโลหิตฉับพลันอาศัยหยินหยางผสานรวม ตัดขาดทั้งคุณและโทษไม่แบ่งแยกผันเปลี่ยนเป็นร่างมนุษย์ ทั้งยังเป็นจังหวะที่กำลังตัดจิตกำเนิด อาศัยพลังวัฏจักรภายในทะเลโลหิตยมโลกหมุนเวียน พลังอิทธิฤทธิ์วิถีเต๋าจึงแตกต่างไปจากเดิม มือหนึ่งสะบัดออกปล่อยเพลิงมารแสงวิญญาณกำเนิดจิ่วเทียนที่บริสุทธิ์ยิ่งยวด วิชาลับอสุราประหลาดนับไม่ถ้วนปรากฏออกมาไม่ขาดสาย ทั้งภายนอกยังได้รับความช่วยเหลือจากค่ายกลเทพอำมหิตแห่งตูเทียน

พระตถาคตคิดจะยั้งมือต่อไปก็เริ่มตึงมือ จึงกล่าวเตือนไปประโยคหนึ่ง หากจางจื้อหรานและซีซวายังไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี พระองค์ก็คงไม่มีทางเลือก จำเป็นต้องลงมือหนัก จัดการทำลายธงตูเทียน จับกุมนักพรตเทพโลหิต และยึดกระบี่กระบี่หยวนถูอาปีทั้งสองเล่มมา

หมุนบาตรหนึ่งรอบ วารีหนักปฐมกาลก็ราวกับสายธารนับพันไหลลงสู่มหาสมุทร ถูกรวบรวมเข้าด้วยกันกลายเป็นแถบแพรพรรณส่องประกายระยิบระยับ หนาหนักดุจขุนเขา มั่นคงดุจผืนดิน ใสเป็นแก้ว เมื่อถูกแสงจากเพลิงอสูรต้นกำเนิดเก้าสวรรค์ปะทะ กระแสน้ำก็ดูราวกับน้ำมันหยกเขียวที่ถูกหลอมละลาย ไหลเอื่อยอย่างคดเคี้ยว ทั้งเหนียวทั้งข้น ดูเหมือนแถบผ้าสีฟ้าที่โอบรัดกระบี่หยวนถูและกระบี่อาปีไว้