เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 363 เหตุปัจจัย
“เจิ้นหยวนจื่อ! ข้ากับท่านมิได้มีความแค้นเคืองอันใดต่อกัน เหตุใดท่านจึงกระทำการชั่วช้าสามานย์เช่นนี้ ลอบทำร้ายข้า!”
เดิมทีโจวชิงตั้งใจจะแต่งตั้งเผ่าอสุรา รวมไปถึงหมิงเหอและมหาเทพมารทั้งสี่ให้เป็นเซียน เพื่อให้ขึ้นตรงต่อแดนยมโลก แล้วอาศัยโอกาสนี้ทำตามภารกิจมหันตภัยสังหารของสำนักตน แต่กลับถูกเจิ้นหยวนจื่อขัดขวางเอาไว้
เพียงเพราะในยามที่โจวชิงยังไม่บรรลุมรรคคานั้น เขาเคยได้รับบุญคุณจากสองพี่น้องเจิ้นหยวนจื่อและนักพรตอู้คง จึงไม่สะดวกใจที่จะลงมืออย่างรุนแรง
จึงได้แต่หยิบกระบี่หยวนถูและกระบี่อาปี ศาสตราสังหารแต่กำเนิดทั้งสองเล่มจากไป เผ่าอสูรศึกนี้คือทางรอดเพียงหนึ่งเดียวของสำนักมรรคสวรรค์ ในมหันตภัยสังหารห้าร้อยปี โจวชิงสามารถใช้วิชาเซียนสูงสุดโดยใช้กลยุทธ์ “สับเปลี่ยนท้อแทนหลี่” เพื่อรับเคราะห์แทนคนในสำนักได้ ถึงแม้จะสำเร็จเพียงหนึ่งหรือสองส่วน แต่ก็ถือเป็นโอกาสครั้งหนึ่ง
แม้จะมีความสำเร็จเพียงหนึ่งถึงสองส่วน แต่ก็นับว่าเป็นโอกาสอย่างหนึ่ง
“พระแม่เคยกำชับข้าไว้ว่า: มหันตภัยครั้งนี้ คือจำนวนหนึ่งกัลป์ตั้งแต่การเปิดฟ้าบุพกาล อีกสามปีให้หลัง จะมีวาระสังหารห้าร้อยปี ซึ่งเป็นเหตุปัจจัยแห่งความเกี่ยวพันของเซียน มนุษย์ พุทธะ แม่มด และอสูร ตลอดมาห้าพันหกร้อยล้านปี ประมุขสำนักมรรคาสวรรค์ถือกำเนิดขึ้นตามวาระสังหารนี้ เพื่อยุติเหตุปัจจัยทั้งปวง ฟ้าดินก็จะรวมเป็นหนึ่งเดียว กลับคืนสู่ความโกลาหลอีกครั้ง