0345

⬢⬢⬢

ตอนที่ 345 กุมอำนาจไว้เพียงผู้เดียว ภาคต้น

จักรพรรดิหยกและพระนางหวังหมู่หันกายจากไปอย่างกะทันหัน สีหน้ายากจะคาดเดา ดูเหมือนกำลังโกรธเคืองที่โจวชิงถือดีในพลังอิทธิฤทธิ์และอำนาจของตนจนคิดการเองตามใจชอบ แต่ก็ดูเหมือนจะส่งมอบอำนาจให้โจวชิง หมู่เซียนต่างรู้สึกว่าท่าทีนั้นคลุมเครือ ทว่าเมื่อวาจาทองคำกล่าวออกไปแล้ว โจวชิงก็ย่อมได้กุมอำนาจไว้โดยแท้จริง

ทว่าเมื่อมวลหมู่เซียนในงานชุมนุมท้อสวรรค์สูญเสียเจ้าภาพไปในทันที ก็พลันเกิดความโกลาหลเสมือนหม้อที่เดือดพล่าน ต่างวิพากษ์วิจารณ์กันขรม แต่ไม่มีผู้ใดกล้าจากไปในทันที เพราะต่างต้องการรอดูว่าโจวชิงจะจัดการเรื่องราวอย่างไร

โจวชิงมิได้สนใจท่าทีของเหล่าเซียน เพียงเอ่ยขึ้นว่า “ในเมื่อมหาเทวะผู้ยิ่งใหญ่ทรงมอบอำนาจให้ข้าตัดสินใจ ก็นับว่านับว่าเป็นจังหวะพอดี มหาอาจารย์จาง! ลูกศิษย์ในสำนักของเจ้าปล่อยให้คนนอกลอบเข้ามาในสระเหยา สร้างความวุ่นวายในงานชุมนุมท้อสวรรค์ เจ้าสมควรได้รับโทษทัณฑ์อันใด?”

มหาอาจารย์จางเมื่อได้ฟัง ก็นึกโกรธแค้นจนถึงขีดสุด ชี้หน้าโจวชิงแล้วตวาดว่า “เจ้าคนแซ่โกวเฉิน บังอาจรวบอำนาจโดยพลการ ไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่มาสร้างความวุ่นวายในงานชุมนุมท้อสวรรค์ แม้ข้าจะรับราชการในราชสำนักสวรรค์ แต่ข้าก็นับถือเพียงมหาเทวะผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้น เจ้าครองตำแหน่งโกวเฉินแต่กลับให้ท้ายเผ่าอสูร จะมีคุณสมบัติใดมาตำหนิความผิดของข้ากัน!”